X
تبلیغات
یاشیل اکین - آگاو

یاشیل اکین

بزرگترین کارها با کوچکترین گام ها آغاز می شوند

آگاو

آگاو

Scientific name: Agave Americana

Latine name: Agave

 (Amaryllidaceae) نرگسیان :تیره

رده بندی علمی: آگاو گیاهی ست از تیره نرگسیان(Amaryllidaceae) و از جنس Agave.

آگاو گياهی است گوشتي و برگهای آگاو طويل و گوشتی و پهن و آبدار و ضخیم است و قسمت انتهايي برگ تا حدي قابل انعطاف. کناره برگها اغلب خاردار است البته برگها داراي خارهاي سياه رنگ ، خميده، تيز و محكم و يك خار بلند و تيز در نوك برگ. برگها بصورت مجتمع روی یک ساقه کوتاه و گاهی، بدون ساقه، مستقیما از روی خاک می رویند. برگها در زمستان نمی ریزند و از سالی به سال دیگر دوام می آورند. درازای برگها در برخی از گونه ها در حدود 10 سانتی متر است، ولی در دیگر گونه ها به 2.5 متر هم می رسد. برگهاي آن سبز تيره مايل به خاكستري و در نوع ابلق داراي نواري زرد رنگ در حاشيه آن مي باشد.

   گلهای این گیاه سفید مایل به سبز، یا زرد روشن است که روی یک ساقه محکم گل دهنده می شکفند. این ساقه، که از میان برگها بیرون آمده است، در گونه های مختلف طول متفاوتی دارد و در برخی گونه ها طول آن به 12 متر هم می رسد. ساقه گلدهنده بسيار طويل (حدود 3 متر) اين گياه كه تعداد زيادي گل بر روي آن قرار دارد پس از 10 سال ظاهر مي شود و پس از آن گياه مادري از بين مي رود.

گستره اصلی آن در آمریکای جنوبی و آمریکای جنوب غربی می باشد و موطن اصلی آن مکزیک می باشد.

بسیاری از گونه های گیاه آگاو را به عنوان گیاه زینتی در مناطق گرم مانند جنوب ایران، در هوای آزاد یا در گلخانه ها پرورش می دهند.

ویژگی های فیزیکی :

گیاه دائمی همیشه سبز تا 7.5 متر رشد می کند. این گیاه به سرما حساس نمی باشد. گلهای آن دو جنسی بوده و گرده افشانی به وسیله پروانه ها صورت می گیرد.

آگاونیاز به خاک با زهکش خوب ومحیط آفتابی دارد. آگاو درخاکهای شنی، لومی و رسی با زهکش خوب رشد می کند. این گیاه هم در خاکهای اسیدی و هم در خاکهای قلیایی رشد می کند. در سایه نمی تواند رشد کند. به رطوبت خاک نیاز دارد.

اين گياه سرماي زمستان را تا حدودي تحمل مي كند و نياز به آفتاب كامل دارد و به خشكي نيز مقاوم است .

دمای 3 درجه زیر صفر را تحمل می کند.

 تکثیر:

بذررا بصورت سطحی در محیط آفتابی در ماه فروردین و درون گلخانه گرم می کاریم. بذردردمای 20 درجه به مدت 1 تا 3 ماه جوانه می زند. جوانه ها را در گلدانهای مجزا با خاک زهکشی شده می کاریم تا به قدر کافی بزرگ شود. ازاین گیاه تا موقعی که ارتفاعش به 20 سانتی متربرسد مراقبت می کنیم. گیاه را دراواخر بهار یا اوایل تابستان از گلخانه خارج می کنیم .
زمان گلدهي: بسيار كند رشد است و در صورت مراقبت كافي حدوداً پس از ده سال به گل رفته و گياه از بين مي رود.

 
نيازها: مكان آفتابي و هواي گرم كه داراي جريان هوا (تهويه) باشد. حداقل دماي قابل تحمل آن 7 درجه سانتي گراد مي باشد.
در فصل بهار و تابستان خاك گلدان هميشه بايد مرطوب نگهداشته شود ولي غرقابي نگردد. با کود مایع به غلظت
3 گرم در ليتر هر دو هفته يكبار از فروردين تا مهرماه استفاده شود. در پاييز و زمستان هفته اي يك بار آبياري كنيد. خاك قابل نفوذ كه مخلوطي مساوي از خاك باغچه، ماسه هاي درشت و تورب می باشد، براي آن مناسب است.

تكثير آگاو از طريق بذر در اواسط بهار انجام می گردد و جدا كردن پاجوشهاي اطراف آن در بهار و تابستان زمانيكه به 10 سانتيمتر رسيدند و كاشت آنها به راحتي باعث ازدیاد آگاو می شود.                                                 

 اين گياه به پوسيدگي ريشه حساس است و بايد از آبياري بيش از اندازه اجتناب نمود.

نكته:                                                                                    

 1) اگر از گياه  خوب مراقبت شود پس از 10 سال به گل می رود.    
2) گياه بايد در زمستان در داخل خانه قرار داده شود مگر اينكه آب و هوا معتدل باشد.

3) شیره گیاه آگاو باعث آماس پوستی در بعضی از مردم می شود.

 کاربرد غذایی:

مغزگیاه آگاو سرشار ازساکارین است و وقتی پوست آن کنده شود آنرا می توان خورد. شیرین و مغذی اما نسبتا فیبری است. بذر را در آرد ترکیب کرده و به عنوان غلیظ کننده در سوپ یا اینکه در پخت نان بکار می برند. شیره ای که ازساقه گل دهنده می گیرند به عنوان شربت استفاده می کنند.

کاربرد دارویی:

شیره گیاه آگاو را همانند ضماد بر روی جراحتها می گذارند. شیره همچنین در درمان اسهال و اسهال خونی بکارمی رود. شیره ضد عفونی کننده، معرق، ادرارآور وضدیبوست است. دم کرده برگهای ریزریزشده، مسهل وعصاره برگ برای درمان ضرب دیدگی بکار می رود. همچنین در درمان دیرهضمی، نفخ شکم، یبوست وزردی بکارمی رود. شیره ضدعفونی کننده و از رشد باکتریها در معده و روده جلوگیری می کند. از برگها داروی استروئیدی می سازند. یک صمغ از ریشه و برگ می گیرند که در درمان دندان درد بکار می رود. ریشه معرق و ادرارآور می باشد.

کاربرد دیگر:

از ساپونین گیاه صابون می سازند(در ریشه می باشد). وقتی ریشه و برگ را خرد می کنند و سپس با آب آنرا می جوشانند، ساپونین از آن استخراج می شود. گیاه خاصیت حشره کشی دارد. یک فیبر قوی از برگها می گیرند که برای لیف کشی و تولید طناب، نخ و پارچه استفاده می شود. ساقه های گل دهنده خشک شده همانند یک پوشش ضدآب بکار می رود.بر    

منابع:

1- خدابنده، ناصر. زراعت گیاهان صنعتی. دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران. نشر گل کار. تابستان 1374.

2- کلیه منابع اینترنتی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1390/04/08ساعت 14:15  توسط سیامک یزدانی  |